Ertesi gün İsa'nın kendisine doğru geldiğini görünce şöyle dedi: 'İşte, dünyanın günahını ortadan kaldıran Tanrı Kuzusu! Kendisi hakkında şöyle dediğim kişidir: "Benden sonra, benden önce gelen bir adam var, çünkü o benden önceydi." Ben onu tanımıyordum ama İsrail'e açıklansın diye bu amaçla suyla vaftiz etmeye geldim.'

Ve Yahya şahitlik etti: 'Ruh'un güvercin gibi gökten indiğini ve onun üzerinde kaldığını gördüm. Ben onu tanımıyordum, fakat suyla vaftiz etmem için beni gönderen bana şöyle dedi: "Ruh'un kime inip kaldığını görürsen, o, Kutsal Ruh'la vaftiz edendir." Ve gördüm ve bunun Tanrı'nın Oğlu olduğuna tanıklık ettim.'

Üçüncü gün Celile'nin Kana kentinde bir düğün vardı; İsa'nın annesi de oradaydı. İsa da öğrencileriyle birlikte düğüne davet edildi. Şarap bitince İsa'nın annesi ona, 'Şarapları yok' dedi. Ve İsa ona şöyle dedi: 'Kadın, bunun benimle ne alakası var? Benim saatim henüz gelmedi.' Annesi hizmetçilere, 'Size ne derse onu yapın' dedi.

Yahudilerin arınma ayinleri için orada her biri yirmi ya da otuz galon alan altı taş su testisi vardı. İsa hizmetkarlara, 'Küpleri suyla doldurun' dedi. Ve onları ağzına kadar doldurdular. O da onlara, 'Şimdi biraz çekip şölenin sahibine götürün' dedi. Böylece onu aldılar. Ziyafetin sahibi artık şaraba dönüşen suyun tadına baktığında ve nereden geldiğini bilmediğinde (suyu çeken hizmetkarlar biliyor olsa da), ziyafetin efendisi damadı çağırdı ve ona şöyle dedi: 'Herkes önce iyi şarabı, insanlar özgürce içtikten sonra da kötü şarabı ikram eder. Ama sen şimdiye kadar iyi şarabı sakladın.' İsa, bu belirtilerin ilkini Celile'nin Kana kentinde gerçekleştirdi ve yüceliğini gösterdi. Ve öğrencileri ona inandılar.

Şimdi İsa, Ferisilerin, İsa'nın Yahya'dan daha fazla öğrenci edindiğini ve vaftiz ettiğini duyduklarını öğrendiğinde... Yahudiye'den ayrıldı ve tekrar Celile'ye doğru yola çıktı. Ve Samiriye'den geçmesi gerekiyordu. Böylece Samiriye'nin Sihar denilen kasabasına geldi... Yakup'un kuyusu oradaydı; Yolculuğundan yorgun düşen İsa kuyunun yanında oturuyordu. Altıncı saate geliyordu. Samiriyeli bir kadın su çekmeye geldi. İsa ona, 'Bana bir içki ver' dedi. (Çünkü öğrencileri yiyecek satın almak için şehre gitmişlerdi.) Samiriyeli kadın ona şöyle dedi: 'Nasıl oluyor da sen, bir Yahudi, Samiriyeli bir kadın olan benden içki istiyorsun?' ... İsa ona şöyle cevap verdi: 'Eğer Tanrı'nın armağanını ve sana, 'Bana bir içki ver' diyenin kim olduğunu bilseydin, ondan isterdin ve o da sana canlı su verirdi.' ... İsa ona şöyle dedi: 'Bu sudan her içen yine susayacak; ama benim vereceğim sudan içen bir daha asla susamayacak. Ona vereceğim su, kendisinde sonsuz yaşama fışkıran bir su kaynağı olacak.' ... Kadın ona şöyle dedi: 'Mesih'in (Mesih denilen kişinin) geleceğini biliyorum. Geldiğinde bize her şeyi anlatacak.' İsa ona, 'Seninle konuşan ben oyum' dedi.

Bundan sonra Yahudilerin bayramı vardı ve İsa Yeruşalim'e çıktı. Şimdi Kudüs'te Koyun Kapısı'nın yanında Aramice Bethesda adında beş çatılı sütunlu bir havuz var. Bunların arasında çok sayıda kör, topal ve felçli hasta yatıyordu. ... Orada otuz sekiz yıldır sakat olan bir adam vardı. İsa onun orada yattığını görünce uzun süredir orada olduğunu anlayınca ona, 'İyileşmek ister misin?' dedi. Hasta adam ona şöyle cevap verdi: 'Efendim, su kaynadığında beni havuza koyacak kimsem yok...' İsa ona, 'Kalk, yatağını topla ve yürü' dedi. Adam hemen iyileşti ve yatağını kaldırıp yürümeye başladı. Artık o gün Şabat'tı...

Onu denizin karşı kıyısında bulduklarında ona, 'Haham, buraya ne zaman geldin?' dediler. ... İsa onlara şöyle cevap verdi: 'Ölü olan yiyecek için değil, İnsanoğlu'nun size vereceği sonsuz yaşama dayanan yiyecek için çalışın.' ... Sonra ona, 'Tanrı'nın işlerini yapmak için ne yapmalıyız?' dediler. İsa onlara şöyle cevap verdi: 'Bu, Tanrı'nın işidir; O'nun gönderdiği kişiye iman etmenizdir.' ... İsa onlara şöyle dedi: 'Ben yaşamın ekmeğiyim; Bana gelen acıkmayacaktır ve bana iman eden asla susmayacaktır.' ... 'Doğrusu, doğrusu, size derim ki, İnsanoğlu'nun etini yiyip kanını içmedikçe, içinizde yaşam yoktur. ... Çünkü bedenim gerçek yiyecektir ve kanım gerçek içecektir. Kim benim bedenimden beslenir ve kanımı içerse bende kalır, ben de onun içindeyim.'

Kalabalığı görünce dağa çıktı, oturunca öğrencileri yanına geldi. Ve ağzını açıp onlara şunu öğreterek şöyle dedi:

'Ne mutlu ruhen fakir olanlara, çünkü onlarınki cennetin krallığıdır. Ne mutlu yas tutanlara, çünkü onlar teselli edilecekler. Ne mutlu uysal olanlara, çünkü onlar dünyayı miras alacaklar. Ne mutlu doğruluğa acıkıp susayanlara, çünkü onlar tatmin olacaklardır. Blessed are the merciful, for they shall receive mercy. Ne mutlu yüreği temiz olanlara, çünkü onlar Tanrıyı görecekler. Ne mutlu barışı sağlayanlara, çünkü onlara Tanrı'nın oğulları denecek. Ne mutlu doğruluk uğruna zulme uğrayanlara, çünkü cennetin krallığı onlarındır.

Benim yüzümden başkaları sana hakaret ettiğinde, sana zulmettiğinde ve yalan yere sana karşı her türlü kötülüğü söylediğinde ne mutlu sana. Sevinin ve sevinin, çünkü göklerdeki ödülünüz büyüktür, çünkü onlar sizden önceki peygamberlere bu şekilde zulmettiler.'

'Siz toprağın tuzusunuz, ama tuzun tadı kaçtıysa, nasıl eski haline dönecek? Artık dışarı atılıp insanların ayakları altında çiğnenmekten başka hiçbir şeye faydası yok.

Sen dünyanın ışığısın. Tepeye kurulmuş bir şehir gizlenemez. İnsanlar bir lamba yakıp onu bir sepetin altına koymazlar, bunun yerine bir sehpanın üzerine koyarlar ve evdeki herkesi aydınlatır. Aynı şekilde, ışığınız başkalarının önünde parlasın ki, onlar da sizin iyi işlerinizi görebilsinler ve göklerdeki Babanızı yüceltebilsinler.'

'Göze göz, dişe diş' dendiğini duydunuz. Ama ben size şunu söylüyorum: Kötü olana direnmeyin. Ama eğer biri sağ yanağınıza tokat atarsa, ona diğer yanağınızı da çevirin... "Komşunu seveceksin, düşmanından nefret edeceksin" dendiğini duydunuz. Ama ben size şunu söylüyorum: Düşmanlarınızı sevin ve size zulmedenler için dua edin ki, göklerdeki Babanızın oğulları olasınız. Çünkü O, güneşini hem kötülerin hem de iyilerin üzerine doğdurur ve yağmurunu hem haklıların hem de haksızların üzerine yağdırır. Çünkü eğer seni sevenleri seversen, ne ödülün olur? ... Bu nedenle, göksel Babanız mükemmel olduğu için siz de mükemmel olmalısınız.'

'Ve dua ederken ikiyüzlüler gibi olmamalısın... Ama dua ederken odana git, kapıyı kapat ve gizli olan Babana dua et... Sonra şöyle dua et:

"Göklerdeki Babamız, adın kutsal kılınsın. Krallığın gelsin, gökte olduğu gibi yeryüzünde de isteğin yerine gelsin. Bugün bize günlük ekmeğimizi ver, Borçlularımızı bağışladığımız gibi, borçlarımızı da bağışla. Ve bizi ayartmaya sevketme, fakat bizi kötülükten kurtar."

Çünkü eğer başkalarının suçlarını affederseniz, göksel Babanız da sizi affedecektir; fakat siz başkalarının suçlarını bağışlamazsanız, Babanız da sizin suçlarınızı bağışlamayacaktır.'

'Bu nedenle size şunu söylüyorum: Ne yiyeceğiniz, ne içeceğiniz konusunda hayatınız, ne giyeceğiniz konusunda bedeniniz konusunda kaygı çekmeyin. Hayat yiyecekten, beden de giyecekten daha önemli değil mi? Havadaki kuşlara bakın... Siz onlardan daha değerli değil misiniz? ... Peki neden kıyafet konusunda endişelisin? Kır zambaklarının nasıl büyüdüğünü düşünün... Ama eğer Tanrı, bugün hayatta olup yarın ocağa atılacak olan kır otunu böyle giydiriyorsa, sizi de giydirmez mi, ey kıt imanlılar? ... Ama önce Tanrı'nın krallığını ve O'nun doğruluğunu arayın; tüm bunlar size eklenecektir.'

'Dar kapıdan girin. Çünkü kapı geniştir ve yıkıma götüren yol kolaydır; oradan girenler çoktur. Çünkü hayata giden kapı dar, yol çetindir ve onu bulanlar azdır.

Size koyun kılığında gelen ama aslında açgözlü kurtlar olan sahte peygamberlerden sakının. Onları meyvelerinden tanıyacaksınız... Bana "Rab, Rabbim" diyen herkes cennetin krallığına girmeyecek, ancak cennetteki Babamın iradesini yerine getiren kişi girecek. O gün birçokları bana, "Ya Rab, ya Rab, biz senin adına peygamberlik etmedik mi?" diyecek. ... Ve sonra onlara şöyle diyeceğim: "Sizi hiç tanımadım; çekilin benden, kanunsuzluğun işçileri."'

'Bu sözlerimi duyup uygulayan herkes, evini kaya üzerine kuran bilge adam gibi olacak. Ve yağmur yağdı, su baskınları geldi ve rüzgarlar o evin üzerine esti, ama o düşmedi çünkü o kayanın üzerine kurulmuştu. Ve bu sözlerimi duyup da uygulamayan herkes, evini kum üzerine kuran akılsız adam gibi olacak. Ve yağmur yağdı, su baskınları geldi, rüzgarlar esti ve o evi dövdü, ev düştü ve düşüşü çok büyüktü.'

Ve, İsa bu sözleri bitirdiğinde, kalabalıklar onun öğretisine hayret ettiler; çünkü o, onlara din bilginleri gibi değil, yetkiye sahip biri gibi öğretiyordu.

Kefernahum'a girdiğinde bir yüzbaşı ona yaklaşıp şöyle seslendi: 'Ya Rab, hizmetkarım evde felçli yatıyor ve çok acı çekiyor.' O da ona, 'Gelip onu iyileştireceğim' dedi. Ama yüzbaşı şöyle cevap verdi: 'Tanrım, senin benim çatım altına gelmene layık değilim, sadece bir söz söyle, hizmetkarım iyileşir. Çünkü ben de otorite altında bir adamım...' İsa bunu duyunca hayrete düştü ve kendisini takip edenlere şöyle dedi: 'Doğrusu size söylüyorum, İsrail'de hiç kimsede böyle bir iman bulamadım... Gidin; sana inandığın gibi olsun.' Ve hizmetçi o anda iyileşti.

O gün akşam olduğunda onlara, 'Haydi karşı tarafa geçelim' dedi. ... Ve büyük bir fırtına çıktı ve dalgalar tekneye çarpıyordu, böylece tekne çoktan dolmaya başlamıştı. Ama o kıç taraftaydı, minderin üzerinde uyuyordu. Ve onu uyandırdılar ve ona dediler: 'Öğretmenimiz, bizim yok olmamız umurunda değil mi?' Ve uyanıp rüzgârı azarladı ve denize şöyle dedi: 'Barış! Sakin ol!' Rüzgâr kesildi ve büyük bir sükunet hakim oldu. Onlara, 'Neden bu kadar korkuyorsunuz? Hala inancın yok mu?' Ve büyük bir korkuyla doldular ve birbirlerine dediler: 'Bu kimdir ki, rüzgâr ve deniz bile ona itaat ediyor?'

'Size doğrusunu söyleyeyim, koyun ağılına kapıdan girmeyen, başka yoldan giren kişi hırsız ve soyguncudur. Ama kapıdan giren koyunların çobanıdır... Koyunlar onun sesini duyar, kendi koyunlarını isimleriyle çağırır ve onları dışarı çıkarır... Ben iyi bir çobanım. İyi çoban koyunları için canını verir. Çoban değil de ücretli adam olan... kurdun geldiğini görür ve koyunları bırakıp kaçar... Ben iyi çobanım. Baba'nın beni tanıdığı ve benim Baba'yı tanıdığım gibi, ben kendiminkini tanıyorum ve kendiminki de beni tanıyor; ve koyunlar için canımı veririm.'

İsa geldiğinde, Lazarus'un dört gündür mezarda olduğunu gördü... Marta İsa'ya şöyle dedi: 'Ya Rab, sen burada olsaydın, kardeşim ölmezdi.' ... İsa ona şöyle dedi: 'Diriliş ve yaşam Ben'im. Bana inanan ölse bile yaşayacaktır ve bana yaşayan ve bana inanan hiç kimse asla ölmeyecektir. Buna inanıyor musun?' ... İsa ağladı... Sonra İsa yine çok duygulandı ve mezara geldi... Yüksek sesle bağırdı: 'Lazarus, dışarı çık.' Ölen adam, elleri ve ayakları keten şeritlerle bağlanmış, yüzü bir bezle sarılmış olarak dışarı çıktı. İsa onlara, 'Onu çözün ve bırakın' dedi.

Ve şöyle dedi: 'İki oğlu olan bir adam vardı. Ve onlardan küçüğü babasına, "Baba, bana gelecek olan maldan payını bana ver" dedi. ... Çok geçmeden, küçük oğul her şeyini toplayıp uzak bir ülkeye doğru yola çıktı ve orada pervasızca malını çarçur etti... Ama kendine gelince şöyle dedi... "Kalkıp babamın yanına gideceğim"... Ama henüz çok uzaktayken babası onu gördü ve ona acıdı, koşup kucakladı ve öptü. Ve oğul ona dedi: "Baba, ben cennete karşı ve senin önünde günah işledim..." Fakat baba hizmetçilerine dedi: "Çabuk en iyi kaftanı getir ve ona giydir... çünkü bu oğlum ölmüştü ve yeniden dirildi; kaybolmuştu ve bulundu."'

Ve bir hükümdar ona şunu sordu: 'İyi Öğretmenim, sonsuz yaşamı miras almak için ne yapmalıyım?' Ve İsa ona şöyle dedi: 'Emirleri biliyorsun...' Ve o da şöyle dedi: 'Bütün bunları gençliğimden beri sakladım.' İsa bunu duyunca ona şöyle dedi: 'Sende hâlâ bir eksiklik var. Sahip olduğun her şeyi sat ve fakirlere dağıt, böylece cennette hazinen olur; ve gel, beni takip et.' Fakat bunları duyunca çok üzüldü çünkü kendisi son derece zengindi. İsa üzüldüğünü görünce şöyle dedi: 'Serveti olanların Tanrı'nın krallığına girmesi ne kadar zordur! Çünkü devenin iğne deliğinden geçmesi, zenginin Tanrı'nın krallığına girmesinden daha kolaydır.'

Eriha'ya girdi ve oradan geçiyordu. Ve işte Zakkay adında bir adam vardı. Kendisi baş vergi tahsildarıydı ve zengindi. Ve İsa'nın kim olduğunu görmek istedi, fakat boyu küçük olduğundan kalabalıktan dolayı bunu yapamadı. Böylece o da önden koştu ve onu görmek için bir çınar ağacına tırmandı... Ve İsa o yere geldiğinde başını kaldırıp ona şöyle dedi: 'Zakkay, acele et ve aşağı gel, çünkü bugün senin evinde kalmam gerekiyor.' ... Ve Zacchaeus ayağa kalktı ve Rab'be şöyle dedi: 'İşte, Tanrım, mallarımın yarısını fakirlere veriyorum. Ve eğer herhangi birini dolandırmışsam, bunu dört katını geri öderim.' Ve İsa ona şöyle dedi: 'Bugün bu eve kurtuluş geldi... Çünkü İnsanoğlu kaybolanları arayıp kurtarmak için geldi.'

Şimdi Fısıh Bayramı'ndan önce... İsa, Baba'nın her şeyi onun ellerine verdiğini bilerek... akşam yemeğinden kalktı. Dış elbisesini bir kenara koydu ve bir havlu alıp beline bağladı. Sonra bir leğene su döktü ve öğrencilerinin ayaklarını yıkamaya başladı... Simon Petrus'un yanına geldi, o da ona, 'Ya Rab, ayaklarımı yıkar mısın?' dedi. ... İsa ona, 'Eğer seni yıkamazsam, benden hiçbir payın olmaz' dedi. ... Ayaklarını yıkadıktan sonra... onlara şöyle dedi: 'Size ne yaptığımı anlıyor musunuz? Bana Öğretmen ve Rab diyorsun ve haklısın, çünkü ben de öyleyim. Eğer ben, Rabbiniz ve Öğretmeniniz olarak ayaklarınızı yıkadıysam, siz de birbirinizin ayaklarını yıkamalısınız. Çünkü sana bir örnek verdim: Benim sana yaptığımın aynısını sen de yap.'

'Ben gerçek asmayım ve Babam bağcıdır. Bende meyve vermeyen her çubuğu koparır, meyve veren her çubuğu ise daha çok meyve versin diye budayıp temizler... Bende kalın, ben de sizde. Dal asmada kalmadıkça kendi kendine meyve veremeyeceği gibi, sen de bende kalmadıkça sen veremezsin. Ben asmayım; sizler dallarsınız. Kim bende kalırsa ve ben de onda kalırsam, çok meyve veren odur, çünkü benden ayrı olarak hiçbir şey yapamazsınız... Baba beni sevdiği gibi, ben de sizi sevdim. Sevgime bağlı kalın... Bu benim emrimdir, benim sizi sevdiğim gibi siz de birbirinizi sevin. Hiç kimsede, birinin arkadaşları için canını feda etmesinden daha büyük bir sevgi yoktur.'

İsa bu sözleri söyledikten sonra gözlerini göğe kaldırıp şöyle dedi: 'Baba, saat geldi; Oğlunu yücelt ki, Oğul seni yüceltsin... Ve bu, sonsuz yaşamdır ki, seni, tek gerçek Tanrı'yı ve gönderdiğin İsa Mesih'i tanısınlar... Onlar için dua ediyorum... Kutsal Baba, onları bana verdiğin adınla koru ki, onlar bir olsunlar, tıpkı biz bir olduğumuz gibi... Sadece bunları değil, aynı zamanda onların sözü aracılığıyla bana iman edecek olanların da, senin bende olduğu gibi, benim de sende olduğum gibi, hepsinin bir olmasını istiyorum. aynı zamanda içimizde de olabilir ki, dünya beni senin gönderdiğine inansın.'

O daha konuşurken bir kalabalık geldi ve onikilerden biri olan Yahuda adlı adam onlara önderlik ediyordu. Onu öpmek için İsa'ya yaklaştı ama İsa ona şöyle dedi: 'Yahuda, İnsanoğlu'na bir öpücükle ihanet eder misin?' ... Sonra onu yakalayıp götürdüler... Petrus uzaktan takip etti... Hizmetçi bir kız onu gördü... ve 'Bu adam da onunla birlikteydi' dedi. Fakat o, 'Kadın, onu tanımıyorum' diyerek bunu inkar etti. ... Yaklaşık bir saatlik bir aradan sonra bir başkası daha ısrar ederek şöyle dedi: 'Elbette bu adam da onunla birlikteydi...' Ama Peter şöyle dedi: 'Dostum, neden bahsettiğini bilmiyorum.' Ve o daha konuşurken horoz hemen öttü. Ve Rab dönüp Petrus'a baktı. Ve Petrus Rabbin bu sözünü hatırladı... ve dışarı çıkıp acı bir şekilde ağladı.

Suçlu olan diğer iki kişi onunla birlikte idam edilmek üzere götürüldü. Kafatası denilen yere vardıklarında O'nu ve biri sağında, biri solunda olmak üzere suçluları çarmıha gerdiler. Ve İsa dedi: 'Baba, onları bağışla, çünkü onlar ne yaptıklarını bilmiyorlar.' ... Asılan suçlulardan biri ona sövdü... Ama diğeri onu azarladı... ve şöyle dedi: 'İsa, krallığına geldiğinde beni hatırla.' Ve ona dedi ki: 'Doğrusu sana söylüyorum, bugün sen benimle birlikte Cennette olacaksın.' ... Sonra İsa yüksek sesle seslenerek şöyle dedi: 'Baba, ruhumu senin ellerine teslim ediyorum!' Ve bunu söyledikten sonra son nefesini verdi. Yüzbaşı olup biteni görünce, 'Bu adam kesinlikle masumdu!' diyerek Tanrı'ya şükretti.

Bunun üzerine İsa'yı aldılar ve o da kendi haçını taşıyarak Kafatası Yeri denilen yere gitti... Orada onu çarmıha gerdiler... Askerler İsa'yı çarmıha gerdikten sonra elbiselerini aldılar... Bundan sonra İsa, her şeyin bittiğini bilerek (Kutsal Yazıların yerine getirilmesi için) şöyle dedi: 'Susadım.' Orada ekşi şarapla dolu bir kavanoz duruyordu, bu yüzden ekşi şarapla dolu bir süngeri mercanköşkotu dalının üzerine koyup ağzına tuttular. İsa ekşi şarabı alınca, 'Tamamlandı' dedi ve başını eğerek ruhunu teslim etti.

Haftanın ilk günü Mecdelli Meryem, hava henüz karanlıkken erkenden mezara geldi ve taşın mezardan kaldırıldığını gördü... Ama Meryem mezarın dışında ağlayarak duruyordu... Arkasını döndü ve İsa'nın ayakta durduğunu gördü, ama onun İsa olduğunu bilmiyordu. İsa ona şöyle dedi: 'Kadın, neden ağlıyorsun? Kimi arıyorsunuz?' Onun bahçıvan olduğunu varsayarak ona şöyle dedi: 'Efendim, eğer onu götürdüyseniz, bana onu nereye koyduğunuzu söyleyin...' İsa ona, 'Meryem' dedi. Döndü ve ona Aramice 'Rabboni!' dedi. (Öğretmen anlamına gelir)... Mecdelli Meryem gidip öğrencilerine şunu duyurdu: 'Rab'bi gördüm!'

Tam o gün ikisi Emmaus adında bir köye gidiyorlardı... Birlikte konuşup tartışırken İsa da yaklaştı ve onlarla birlikte gitti. Ama gözleri onu tanımaktan alıkonuldu... O da onlara şöyle dedi: 'Ey aptallar ve peygamberlerin söylediklerine inanmakta yavaş kalanlar! Mesih'in bu acılara katlanması ve yüceliğine kavuşması gerekli değil miydi?' Ve Musa'dan ve bütün peygamberlerden başlayarak, bütün Kutsal Yazılarda kendisiyle ilgili şeyleri onlara yorumladı... Onlarla sofraya oturduğunda ekmeği aldı, kutsadı, böldü ve onlara verdi. Ve gözleri açıldı ve onu tanıdılar. Ve onların gözünden kayboldu. Birbirlerine, 'Yolda bizimle konuşurken yüreklerimiz yanmadı mı?' dediler.

Kahvaltıyı bitirdikleri zaman İsa, Simon Petrus'a şöyle dedi: 'Yuhanna'nın oğlu Simon, beni bunlardan daha çok mu seviyorsun?' Ona şöyle dedi: 'Evet, Tanrım; seni sevdiğimi biliyorsun.' Ona, 'Kuzularımı besle' dedi. Ona ikinci kez, 'Yuhanna'nın oğlu Simon, beni seviyor musun?' dedi. Ona şöyle dedi: 'Evet, Tanrım; seni sevdiğimi biliyorsun.' Ona, 'Koyunlarımı güt' dedi. Ona üçüncü kez, 'Yuhanna'nın oğlu Simon, beni seviyor musun?' dedi. Peter ona üçüncü kez 'Beni seviyor musun?' dediği için çok üzüldü. ve ona dedi: 'Rab, sen her şeyi biliyorsun; seni sevdiğimi biliyorsun.' İsa ona, 'Koyunlarımı otlat... Beni takip et' dedi.

Şimdi on bir öğrenci Celile'ye, İsa'nın onları yönlendirdiği dağa gittiler. Onu gördüklerinde ona tapındılar ama bazıları şüpheye düştü. Ve İsa gelip onlara dedi: 'Gökte ve yeryüzünde bütün yetki bana verildi. Bu nedenle gidin ve tüm ulusları öğrencilerim olarak yetiştirin; onları Baba, Oğul ve Kutsal Ruh'un adıyla vaftiz edin; size buyurduğum her şeye uymayı onlara öğretin. Ve işte, çağın sonuna kadar her zaman seninleyim.'

Çektiği acıların ardından birçok kanıtla kendisini onlara canlı olarak sundu... ve onlara Yeruşalim'den ayrılmamalarını, Baba'nın vaadini beklemelerini emretti... 'Çünkü Yahya suyla vaftiz etti, ama siz bundan birkaç gün sonra Kutsal Ruh'la vaftiz edileceksiniz.' ... Ama Kutsal Ruh üzerinize indiğinde güç alacaksınız ve Yeruşalim'de, tüm Yahudiye'de, Samiriye'de ve dünyanın sonuna kadar benim tanıklarım olacaksınız.' Ve bunları söyledikten sonra, onlar ona bakarken, kaldırdılar ve bir bulut onu gözlerinin önünden aldı.

Pentikost günü geldiğinde hepsi bir aradaydı. Ve aniden gökten güçlü bir rüzgarın estiğini andıran bir ses geldi... Ve hepsi Kutsal Ruh'la doldular... Ama onbirlerle birlikte duran Petrus sesini yükseltti ve onlara seslendi... 'İsrail adamları, şu sözleri dinleyin: Nasıralı İsa... kanunsuz adamların elleriyle çarmıha gerildiniz ve öldürüldünüz. Tanrı onu diriltti... Bu nedenle tüm İsrail evi kesin olarak bilsin ki, Tanrı onu, çarmıha gerdiğiniz bu İsa'yı hem Rab hem de Mesih yaptı.' ... Ve Petrus onlara şöyle dedi: 'Günahlarınızın bağışlanması için her biriniz tövbe edin ve İsa Mesih'in adıyla vaftiz olun, böylece Kutsal Ruh armağanını alacaksınız.' ... Böylece onun sözünü alanlar vaftiz edildi ve o gün bunlara yaklaşık üç bin kişi eklendi.

Ve kendilerini havarilerin öğretisine ve paydaşlığına, ekmeği bölmeye ve dualara adadılar. Ve herkesin üzerine bir korku çöktü ve elçiler aracılığıyla birçok harikalar ve işaretler yapılıyordu. Ve iman edenlerin hepsi bir aradaydı ve her şey ortaktı. Ve mallarını, eşyalarını satıyorlar ve elde edilen geliri herkesin ihtiyacına göre dağıtıyorlardı. Ve her gün birlikte tapınağa katılarak ve evlerinde ekmek bölerek, sevinç ve cömert yüreklerle, Tanrı'ya şükrederek ve tüm halkın takdirini kazanarak yiyeceklerini aldılar. Ve Rab, kurtarılanları gün be gün onların sayısına ekledi.

Ama hâlâ Rab'bin öğrencilerine karşı tehdit ve cinayet soluyan Saul... başkâhinin yanına gitti... Yoluna devam ederken Şam'a yaklaştı ve aniden gökten gelen bir ışık onun etrafında parladı. Yere düşerken bir sesin kendisine şöyle dediğini duydu: 'Saul, Saul, neden bana zulmediyorsun?' Ve dedi ki, 'Sen kimsin, Tanrım?' Ve dedi ki: 'Ben sizin zulmettiğiniz İsa'yım. Ama kalk ve şehre gir; sana ne yapman gerektiği söylenecek.' ... Ve Ananias gidip eve girdi. Ve ellerini onun üzerine koyarak şöyle dedi: 'Saul kardeş, geldiğin yolda sana görünen Rab İsa, yeniden görüşebilmen ve Kutsal Ruh'la dolman için beni gönderdi.' Ve hemen gözlerinden pul gibi bir şey düştü ve yeniden görmeye başladı.

Bu nedenle artık Mesih İsa'ya ait olanlar için hiçbir mahkûmiyet yoktur. Çünkü yaşam Ruhu'nun yasası sizi Mesih İsa'da günah ve ölüm yasasından özgür kıldı... Çünkü bedene göre yaşayanlar akıllarını benliğin meselelerine odaklarlar, ama Ruh'a göre yaşayanlar akıllarını Ruh'a ait şeylere verirler... Ancak, Tanrı'nın Ruhu içinizde yaşıyorsa, siz bedende değil Ruh'tasınız... Çünkü Tanrı'nın Ruhu tarafından yönetilen herkes Tanrı'nın oğullarıdır. Çünkü siz, korkuya düşmek için kölelik ruhunu almadınız, fakat onun aracılığıyla 'Abba! Baba!'

Bu nedenle kardeşler, Tanrı'nın merhameti adına size yalvarıyorum: Ruhsal ibadetiniz olan bedenlerinizi yaşayan, kutsal ve Tanrı'ya makbul bir kurban olarak sunun. Bu dünyaya alışmayın, zihninizin yenilenmesiyle dönüşün... Sevgi gerçek olsun. Kötü olandan nefret edin; iyi olana sımsıkı sarılın. Birbirinizi kardeş sevgisiyle sevin. Onur konusunda birbirinizden üstün olun... Umudunuzla sevinin, sıkıntıda sabırlı olun, duanızda ısrarcı olun... Size zulmedenlere bereket verin... Kimsenin kötülüğüne kötülükle karşılık vermeyin... Mümkünse, elinizden geldiğince herkesle barış içinde yaşayın.

Ama ben diyorum ki, Ruh'un yolunda yürüyün, o zaman bedenin arzularını tatmin edemezsiniz... Şimdi bedenin işleri ortadadır: cinsel ahlaksızlık, kirlilik, şehvet, putperestlik, büyücülük, düşmanlık, çekişme, kıskançlık, öfke nöbetleri... Ama Ruh'un meyvesi sevgi, sevinç, esenlik, sabır, nezaket, iyilik, sadakat, yumuşak huyluluk, özdenetimdir; bu tür şeylere karşı hiçbir yasa yoktur. Ve Mesih İsa'ya ait olanlar, tutkuları ve arzularıyla birlikte bedeni çarmıha gerdiler. Eğer Ruh'a göre yaşıyorsak, aynı zamanda Ruh'a da ayak uyduralım.

Son olarak Rab'de ve O'nun gücünün gücüyle güçlü olun. Şeytanın planlarına karşı durabilmek için Tanrı'nın tüm silahlarını kuşanın. Çünkü biz ete ve kana karşı değil, yöneticilere, otoritelere karşı... göksel yerlerdeki kötülüğün ruhani güçlerine karşı güreşiyoruz. Bu nedenle, Tanrı'nın tüm silahlarını kuşanın... Bunun için, hakikat kemerini kuşanıp, doğruluk göğüslüğünü ve ayaklarınız için ayakkabı olarak, esenlik müjdesinin verdiği hazırlığı giyinerek ayağa kalkın. Her durumda, iman kalkanını, kurtuluş miğferini ve Tanrı'nın sözü olan Ruh'un kılıcını kuşanın.

Tanrı'nın ve yaşayanları ve ölüleri yargılayacak olan Mesih İsa'nın önünde size görev veriyorum... Sözü duyurun; mevsiminde de mevsim dışında da hazır olun... Çünkü öyle bir zaman geliyor ki, insanlar sağlam öğretiye dayanamayacaklar... Size gelince, her zaman ayık olun, acılara katlanın, bir müjdecinin işini yapın, hizmetinizi yerine getirin. Çünkü ben zaten dökmelik sunu olarak dökülüyorum ve ayrılma zamanım geldi. İyi bir mücadele verdim, yarışı bitirdim, inancımı korudum. Bundan böyle doğruluk tacı benim için hazır...