در ابتدا کلمه بود و کلمه نزد خدا بود و کلمه خدا بود. او در آغاز با خدا بود. همه چیز به وسیله او ساخته شد و بدون او هیچ چیز ساخته نشد. زندگی در او بود و زندگی نور انسانها بود. نور در تاریکی می درخشد و تاریکی بر آن غلبه نکرده است.

مردی از جانب خدا فرستاده شد که نامش یوحنا بود. او به عنوان شاهد آمد تا در مورد نور شهادت دهد تا همه به وسیله او ایمان بیاورند. او نور نبود، بلکه آمد تا بر نور شهادت دهد.

نور حقیقی که به همه نور می دهد، به دنیا می آمد. او در جهان بود و جهان به وسیله او ساخته شد، اما جهان او را نشناخت. او به سوی خود آمد و مردم خود او را نپذیرفتند. اما به همه کسانی که او را پذیرفتند و به نام او ایمان آوردند، حق داد که فرزندان خدا شوند، که نه از خون و نه از اراده جسم و نه از اراده انسان، بلکه از خدا متولد شدند.

و کلمه جسم شد و در میان ما ساکن شد و ما جلال او را دیدیم، جلال پسر یگانه پدر، پر از فیض و راستی. (یوحنا درباره او شهادت داد و فریاد زد: "این همان کسی بود که من در مورد او گفتم: "کسی که بعد از من می آید پیش از من است، زیرا او قبل از من بود.") زیرا همه ما از کمال او فیض بر فیض دریافت کرده ایم. زیرا شریعت از طریق موسی داده شد. فیض و حقیقت از طریق عیسی مسیح آمد. هیچ کس هرگز خدا را ندیده است. تنها خدایی که در کنار پدر است، او را شناخته است.

روز بعد عیسی را دید که به سوی او می آید و گفت: اینک بره خدا که گناه جهان را می برد. این همان کسی است که درباره او گفتم: پس از من مردی پیش از من می آید، زیرا او پیش از من بود. من خودم او را نمی‌شناختم، اما به همین منظور آمدم و با آب تعمید دادم تا بر اسرائیل ظاهر شود.

و یوحنا شهادت داد: «روح را دیدم که مانند کبوتری از آسمان نازل شد و بر او ماند. من خود او را نمی‌شناختم، اما کسی که مرا فرستاد تا با آب تعمید دهم، به من گفت: «کسی که می‌بینی روح بر او نازل می‌شود و می‌ماند، اوست که با روح‌القدس تعمید می‌دهد.» و من دیدم و شهادت دادم که این پسر خداست.

روز سوم عروسی در قنای جلیل بود و مادر عیسی در آنجا بود. عیسی نیز با شاگردانش به عروسی دعوت شد. وقتی شراب تمام شد، مادر عیسی به او گفت: شراب ندارند. عیسی به او گفت: «ای زن، این به من چه ربطی دارد؟ ساعت من هنوز نرسیده است. مادرش به غلامان گفت: هر چه او به شما گفت انجام دهید.

اکنون شش کوزه آب سنگی برای مراسم تطهیر یهودیان در آنجا بود که در هر کدام بیست یا سی گالن بود. عیسی به خادمان گفت: کوزه ها را از آب پر کنید. و آنها را تا لبه پر کردند. و او به آنها گفت: "اکنون مقداری را بیرون بیاورید و نزد صاحب مهمانی ببرید." پس گرفتند. هنگامی که صاحب مهمانی طعم آب را چشید و اکنون شراب شده است و نمی‌دانست از کجا آمده است (اگرچه خادمان آب را می‌دانستند)، صاحب مهمانی داماد را صدا کرد و به او گفت: «همه اول شراب خوب را سرو می‌کنند و وقتی مردم آزادانه نوشیده‌اند، شراب بیچاره را می‌نوشند.» اما شما شراب خوب را تا به حال نگه داشته اید. عیسی این اولین نشانه خود را در قنای جلیل انجام داد و جلال خود را آشکار ساخت. و شاگردانش به او ایمان آوردند.

وقتی عیسی فهمید که فریسیان شنیده‌اند که عیسی از یحیی شاگردان بیشتری می‌سازد و تعمید می‌دهد... یهودیه را ترک کرد و دوباره به جلیل رفت. و مجبور شد از سامره عبور کند. پس به شهری از سامره به نام سیخار آمد... چاه یعقوب در آنجا بود. پس عیسی که از سفر خسته شده بود، کنار چاه نشسته بود. حدود ساعت ششم بود. زنی از سامره آمد تا آب بکشد. عیسی به او گفت: به من آب بده. (زیرا شاگردانش به شهر رفته بودند تا غذا بخرند.) زن سامری به او گفت: «چطور است که تو که یهودی هستی، از من، زن سامری، نوشیدنی می‌خواهی؟» ... عیسی به او پاسخ داد: "اگر عطای خدا را می دانستی و کیست که به تو می گوید: "به من بنوشید"، از او می خواستید و او به شما آب زنده می داد. ... عیسی به او گفت: هر که از این آب بنوشد، دوباره تشنه خواهد شد، اما هر که از آبی که به او می دهم بنوشد، دیگر تشنه نخواهد شد. آبی که به او خواهم داد، در او چشمه آبی خواهد شد که برای حیات جاودانی سرچشمه می‌گیرد. ... زن به او گفت: من می دانم که مسیح (مسیح) می آید. وقتی او بیاید، همه چیز را به ما خواهد گفت. عیسی به او گفت: "من که با تو صحبت می کنم او هستم."

پس از آن عید یهودیان بود و عیسی به اورشلیم رفت. اکنون در اورشلیم در کنار دروازه گوسفند، حوضی به زبان آرامی به نام بتسدا وجود دارد که دارای پنج ستون مسقف است. در این افراد انبوهی از معلولان خوابیده بودند - کور، لنگ و فلج. ... مردی آنجا بود که سی و هشت سال معلول بود. وقتی عیسی او را دراز کشیده دید و دانست که مدت زیادی است در آنجا بوده است، به او گفت: آیا می خواهی شفا یابی؟ مرد مریض به او پاسخ داد: "آقا، من کسی را ندارم که وقتی آب به هم می‌ریزد، مرا در حوض بگذارد... عیسی به او گفت: "برخیز، بسترت را بردار و راه برو." و مرد بی درنگ شفا یافت و بستر خود را برداشت و راه افتاد. حالا اون روز شنبه بود...

وقتی او را در آن سوی دریا یافتند، به او گفتند: ربی، کی به اینجا آمدی؟ ... عیسی به آنها پاسخ داد: "برای غذایی که فانی می شود کار نکنید، بلکه برای غذایی که برای زندگی جاودانی ماندگار است، که پسر انسان به شما خواهد داد." ... سپس به او گفتند: "چه کنیم که کارهای خدا را انجام دهیم؟" عیسی به آنها پاسخ داد: "این کار خداست که به کسی که او فرستاده است ایمان بیاورید." ... عیسی به آنها گفت: «من نان زندگی هستم. هر که نزد من آید گرسنه نخواهد شد و هر که به من ایمان آورد هرگز تشنه نخواهد شد. ... به راستی، راستی، به شما می گویم، تا گوشت پسر انسان را نخورید و خون او را ننوشید، در خود حیات نخواهید داشت. ... زیرا گوشت من غذای واقعی است و خون من نوشیدنی واقعی است. هر که از گوشت من بخورد و خون مرا بنوشد در من می ماند و من در او.

با دیدن جمعیت، بر کوه بالا رفت و چون نشست، شاگردانش نزد او آمدند. و زبان گشود و به آنها تعلیم داد و گفت:

«خوشا به حال فقیران در روح، زیرا ملکوت آسمان از آن آنهاست. خوشا به حال عزاداران، زیرا آنها تسلی خواهند یافت. خوشا به حال حلیمان، زیرا آنها وارث زمین خواهند بود. خوشا به حال کسانی که گرسنه و تشنه عدالت هستند، زیرا آنها سیر خواهند شد. خوشا به حال مهربانان، زیرا آنها رحمت خواهند یافت. خوشا به حال پاک دلان که خدا را خواهند دید. خوشا به حال صلح کنندگان، زیرا آنها پسران خدا خوانده خواهند شد. خوشا به حال کسانی که به خاطر عدالت جفا می شوند، زیرا ملکوت آسمان از آن آنهاست.

خوشا به حال شما زمانی که دیگران شما را دشنام می دهند و آزار و اذیت می کنند و به دروغ به شما هر نوع بدی را علیه شما می گویند. شاد باشید و خوشحال باشید، زیرا پاداش شما در بهشت ​​بسیار است، زیرا آنها به پیامبران قبل از شما جفا کردند.

«شما نمک زمین هستید، اما اگر نمک طعم خود را از دست داد، چگونه شوری آن باز می گردد؟ دیگر برای هیچ چیز خوب نیست جز اینکه بیرون انداخته شود و زیر پای مردم له شود.

تو نور جهان هستی شهری که بر روی تپه قرار دارد را نمی توان پنهان کرد. مردم هم چراغی را روشن نمی کنند و زیر سبد می گذارند، بلکه روی پایه قرار می دهند و به همه افراد خانه نور می دهد. به همین ترتیب، نور شما را بر دیگران بتابان تا اعمال نیک شما را ببینند و پدر شما را که در آسمان است جلال دهند.

شنیده اید که گفته شد چشم در مقابل چشم و دندان در مقابل دندان. اما من به شما می گویم که در برابر شریر مقاومت نکنید. اما اگر کسى به گونه راستت سیلی زد، دیگرى را نیز به او بگردان... شنیده اى که گفته اند همسایه خود را دوست بدار و از دشمنت متنفر باش. اما من به شما می گویم دشمنان خود را دوست بدارید و برای کسانی که به شما جفا می کنند دعا کنید تا پسران پدر خود که در آسمان است باشید. زیرا خورشید خود را بر شرور و نیکوکار طلوع می‌کند و بر عادل و ظالم باران می‌بارد. زیرا اگر کسانی را که شما را دوست دارند دوست بدارید، چه پاداشی دارید؟ ... بنابراین شما باید کامل باشید، همانطور که پدر آسمانی شما کامل است.

و چون دعا می کنی نباید مثل منافقان باشی... اما وقتی دعا می کنی به اتاقت برو و در را ببند و به پدرت که در نهان است دعا کن... پس اینگونه دعا کن:

«ای پدر ما که در آسمانی، نام تو مقدس باد. پادشاهی تو بیاید، اراده تو انجام شود، همانطور که در آسمان است. امروز نان روزانه ما را به ما بده و بدهی های ما را ببخش، همانطور که ما نیز بدهکاران خود را بخشیده ایم. و ما را به وسوسه نکش، بلکه ما را از شر نجات ده.»

زیرا اگر شما گناهان دیگران را ببخشید، پدر آسمانی شما نیز شما را خواهد بخشید، اما اگر گناهان دیگران را نبخشید، پدر شما نیز تقصیرات شما را نخواهد بخشید.

«بنابراین به شما می‌گویم که نگران جان خود نباشید، چه بخورید و چه بنوشید، و نه برای بدن خود، که چه بپوشید. آیا زندگی بیش از غذا و بدن بیش از لباس نیست؟ به پرندگان هوا نگاه کن... آیا تو از آنها ارزشمندتر نیستی؟ ... و چرا در مورد لباس مضطرب هستید؟ نیلوفرهای صحرا را در نظر بگیرید که چگونه رشد می کنند... اما اگر خداوند علف صحرا را که امروز زنده است و فردا در تنور می اندازند، چنین می پوشاند، آیا شما را ای کم ایمانان بیشتر نخواهد پوشاند؟ ... اما اول ملکوت خدا و عدالت او را بطلبید و همه این چیزها بر شما افزوده خواهد شد.

از دروازه باریک وارد شوید. زیرا دروازه وسیع و راهی آسان است که به هلاکت می‌رسد و کسانی که از آن وارد می‌شوند بسیارند. زیرا دروازه باریک و راهی سخت است که به زندگی منتهی می شود و کسانی که آن را می یابند اندک.

از پیامبران دروغین بپرهیزید که در لباس میش نزد شما می آیند اما در باطن گرگ های درنده هستند. آنها را از ثمراتشان خواهی شناخت... نه هر کس که به من می گوید "خداوندا، خداوند" وارد ملکوت آسمان خواهد شد، بلکه کسی که اراده پدر من را که در آسمان است انجام می دهد. در آن روز بسیاری به من خواهند گفت: "خداوندا، خداوندا، آیا ما به نام تو نبوّت نکردیم؟" ... و آنگاه به آنها اعلام خواهم کرد: "من هرگز شما را نشناختم، ای کارگران بی قانونی، از من دور شوید."

پس هر که این سخنان من را بشنود و انجام دهد، مانند مرد حکیمی خواهد بود که خانه خود را بر صخره بنا کرد. و باران بارید و سیل آمد و بادها وزیدند و بر آن خانه کوبیدند، اما نبارید، زیرا بر صخره بنا شده بود. و هر که این سخنان من را بشنود و به آنها عمل نکند مانند مرد احمقی خواهد بود که خانه خود را بر روی شن بنا کرده است. و باران بارید و سیل آمد و بادها وزیدند و بر آن خانه کوبیدند و بارید و سقوط آن بزرگ بود.

و چون عیسی این سخنان را به پایان رساند، جماعت از تعلیم او شگفت زده شدند، زیرا او آنها را به عنوان صاحب اقتدار تعلیم می داد، نه به عنوان علمای ایشان.

هنگامی که او وارد کفرناحوم شد، صدیقی پیش او آمد و به او گفت: "خداوندا، بنده من در خانه فلج شده و به شدت رنج می برد." و او به او گفت: "من می آیم و او را شفا می دهم." اما صد در پاسخ گفت: «خداوندا، من لایق این نیستم که تو زیر سقف من بیایی، بلکه فقط کلمه را بگو و بنده من شفا خواهد یافت. زیرا من نیز مردی تحت اقتدار هستم...» چون عیسی این را شنید، تعجب کرد و به کسانی که از او پیروی می کردند گفت: «به راستی، به شما می گویم، نزد هیچ کس در اسرائیل چنین ایمانی نیافته ام... بروید. همان گونه که ایمان آورده اید برای شما انجام شود. و بنده در همان لحظه شفا یافت.

در آن روز، چون غروب شد، به آنها گفت: «بیایید به آن سوی دیگر برویم.» ... و طوفان بزرگی برخاست و امواج به داخل قایق نفوذ کردند، به طوری که قایق از قبل پر می شد. اما او در عقب و روی کوسن خوابیده بود. و او را بیدار کردند و به او گفتند: "استاد، آیا برایت مهم نیست که ما هلاک می شویم؟" و از خواب بیدار شد و باد را ملامت کرد و به دریا گفت: سلام! آرام باش! و باد قطع شد و آرامشی عظیم پدید آمد. او به آنها گفت: "چرا اینقدر می ترسید؟ آیا هنوز ایمان ندارید؟ و آنها با ترس شدید به یکدیگر گفتند: "پس این کیست که حتی باد و دریا از او اطاعت می کنند؟"

به راستی، به راستی به شما می‌گویم، کسی که از در به آغل گوسفندان وارد نمی‌شود، بلکه از راه دیگری به داخل می‌رود، دزد و دزد است. اما کسی که از در وارد می شود، شبان گوسفندان است... گوسفندان صدای او را می شنوند و او گوسفندان خود را به نام می خواند و بیرون می برد... من شبان خوبم. شبان خوب جان خود را برای گوسفندان فدا می کند. آن که مزدور است و شبان نیست... می بیند گرگ می آید و گوسفندان را رها می کند و فرار می کند... من شبان خوبم. من خودم را می شناسم و مال خودم هم مرا می شناسد، همانطور که پدر مرا می شناسد و من هم پدر را می شناسم. و جانم را برای گوسفندان می‌سپارم.

وقتی عیسی آمد، متوجه شد که ایلعازر چهار روز در قبر بوده است... مارتا به عیسی گفت: "خداوندا، اگر تو اینجا بودی، برادر من نمی مرد." ... عیسی به او گفت: «من رستاخیز و حیات هستم. هر که به من ایمان آورد، اگر بمیرد، زنده خواهد ماند و هر که زنده است و به من ایمان دارد، هرگز نخواهد مرد. آیا شما این را باور دارید؟ ... عیسی گریه کرد... سپس عیسی دوباره به شدت متاثر شد و به آرامگاه آمد... با صدای بلند فریاد زد: ایلعازر، بیرون بیا. مردی که مرده بود بیرون آمد، دستها و پاهایش را با نوارهای کتان بسته و صورتش را با پارچه ای پیچیده بود. عیسی به آنها گفت: "بند او را باز کنید و بگذارید برود."

و گفت: مردی بود که دو پسر داشت. و کوچکتر از آنها به پدرش گفت: پدر، سهمی از اموالی که به من می رسد را به من بده. ... چند روز نگذشته بود که پسر کوچکتر هر چه داشت جمع کرد و به کشوری دور سفر کرد و در آنجا اموال خود را در زندگی بی پروا به هدر داد... اما وقتی به خود آمد گفت... «برخواهم خاست و نزد پدرم رفتم»... اما در حالی که هنوز راه زیادی نداشت پدرش او را دید و دلسوزی کرد و دوید و او را در آغوش گرفت و بوسید. و پسر به او گفت: "ای پدر، من به آسمان و در برابر تو گناه کردم..." اما پدر به خادمان خود گفت: "به سرعت بهترین جامه را بیاورید و آن را بپوشید... زیرا این پسر من مرده بود و دوباره زنده شده بود، گم شده بود و پیدا شد."

و فرمانروایی از او پرسید: "استاد خوب، برای به ارث بردن زندگی ابدی چه باید بکنم؟" و عیسی به او گفت... "تو احکام را می دانی..." و او گفت: "همه اینها را از دوران جوانی خود نگه داشته ام." وقتی عیسی این را شنید، به او گفت: «هنوز یک چیز کم داری. هر چه داری را بفروش و بین فقرا تقسیم کن تا در بهشت ​​گنجی خواهی داشت. و بیا دنبال من. اما چون این چیزها را شنید، بسیار اندوهگین شد، زیرا بسیار ثروتمند بود. عیسی که دید غمگین شده است، گفت: «چقدر سخت است که صاحبان ثروت وارد ملکوت خدا شوند! زیرا عبور شتر از سوراخ سوزن آسانتر از ورود ثروتمند به ملکوت خداست.

او وارد اریحا شد و در حال عبور بود. و اینک مردی بود به نام زکیوس. او رئیس مالیات و ثروتمند بود. و به دنبال این بود که ببیند عیسی کیست، اما به دلیل جمعیت نتوانست، زیرا او کوچک قد بود. پس جلوتر دوید و از درخت چنار بالا رفت تا او را ببیند... و هنگامی که عیسی به آن مکان رسید، به او نگاه کرد و به او گفت: "زَکاء، عجله کن و پایین بیا، زیرا امروز باید در خانه تو بمانم." ... و زکائوس ایستاد و به خداوند گفت: «اینک خداوند، نصف اموال خود را به فقرا می دهم. و اگر از کسی فریب خورده باشم، آن را چهار برابر می کنم. و عیسی به او گفت: "امروز نجات به این خانه رسید... زیرا پسر انسان آمد تا گمشده را بجوید و نجات دهد."

اکنون قبل از عید فصح... عیسی که می دانست پدر همه چیز را به دست او داده است... از شام برخاست. لباس‌های بیرونی‌اش را کنار گذاشت و حوله‌ای برداشت و دور کمرش بست. سپس آب را در طشتی ریخت و شروع به شستن پاهای شاگردان کرد... او نزد شمعون پطرس آمد و او به او گفت: "خداوندا، آیا پاهای مرا میشوی؟" ... عیسی به او گفت: "اگر تو را نشوییم، با من سهمی نخواهی داشت." ... هنگامی که پاهای آنها را شست ... به آنها گفت: "می فهمید من با شما چه کرده ام؟ شما مرا معلم و خداوند می نامید و حق با شماست، زیرا من نیز چنین هستم. پس اگر من، پروردگار و معلم شما، پاهای شما را شستم، شما نیز باید پای یکدیگر را بشویید. زیرا من برای شما مثالی زدم که شما نیز همانطور که من با شما کردم، رفتار کنید.

«من تاک واقعی هستم و پدر من تاک‌فروش است. هر شاخه ای در من که میوه نمی دهد می برد و هر شاخه ای را که میوه می دهد هرس می کند تا میوه بیشتری بدهد... در من بمانید و من در شما. همانطور که شاخه به خودی خود میوه نمی دهد، مگر اینکه در تاک بماند، شما نیز نمی توانید، مگر اینکه در من بمانید. من تاک هستم؛ شما شاخه ها هستید هر که در من بماند و من در او، اوست که ثمره بسیار می‌دهد، زیرا غیر از من کاری نمی‌توانید انجام دهید... همانطور که پدر مرا دوست داشته است، من نیز شما را دوست داشته‌ام. در عشق من بمانید... این فرمان من است که همدیگر را دوست بدارید همانطور که من شما را دوست داشتم. هیچ کس عشقی بزرگتر از این ندارد که جان خود را برای دوستانش فدا کند.

وقتی عیسی این سخنان را گفت، چشمان خود را به آسمان بلند کرد و گفت: «ای پدر، ساعت فرا رسیده است. پسرت را جلال بده تا پسر تو را جلال دهد... و این است حیات جاودانی که تو را، تنها خدای راستین، و عیسی مسیحی را که فرستادی بشناسند... من برای آنها دعا می کنم... ای پدر مقدس، آنها را به نام خودت که به من بخشیده ای نگاه دار تا یکی باشند، همانطور که ما یکی هستیم... من فقط اینها را نمی خواهم، بلکه برای کسانی که پدرشان عادل هستند، به واسطه من ایمان بیاورند. من و من در تو، تا آنها نیز در ما باشند تا جهان باور کند که تو مرا فرستاده ای.

در حالی که او هنوز صحبت می کرد، جماعتی آمدند و مردی به نام یهودا، یکی از آن دوازده، آنان را رهبری می کرد. او به عیسی نزدیک شد تا او را ببوسد، اما عیسی به او گفت: "یهودا، آیا با یک بوسه به پسر انسان خیانت می کنی؟" ... سپس او را گرفتند و بردند... پطرس از دور دنبالش رفت... خدمتکار او را دید... و گفت: این مرد نیز با او بود. اما او آن را انکار کرد و گفت: ای زن، من او را نمی شناسم. ... و پس از فاصله ای حدود یک ساعت، یکی دیگر اصرار کرد و گفت: "مسلماً این مرد نیز با او بود..." اما پطرس گفت: "ای مرد، من نمی دانم در مورد چه چیزی صحبت می کنی." و بلافاصله در حالی که او هنوز صحبت می کرد، خروس بانگ زد. و خداوند برگشت و به پطرس نگاه کرد. و پطرس کلام خداوند را به یاد آورد... و بیرون رفت و به شدت گریست.

دو نفر دیگر که جنایتکار بودند، به همراه او به قتل رسیدند. و چون به محلی که جمجمه نامیده می شود رسیدند، در آنجا او و جنایتکاران را یکی در سمت راست و دیگری در سمت چپ او مصلوب کردند. و عیسی گفت: "ای پدر، آنها را ببخش، زیرا آنها نمی دانند چه می کنند." ... یکی از جنایتکارانی که به دار آویخته شده بودند او را سرزنش کرد ... اما دیگری او را سرزنش کرد ... و او گفت: "عیسی، هنگامی که به پادشاهی خود آمدی مرا به یاد بیاور." و به او گفت: به راستی به تو می گویم امروز در بهشت ​​با من خواهی بود. ... سپس عیسی با صدای بلند فریاد زد: "ای پدر، روح خود را به دست تو می سپارم!" و پس از گفتن این سخن، آخرین نفس خود را کشید. وقتی که صدیر آنچه را که رخ داده بود دید، خدا را حمد کرد و گفت: «بی‌گمان این مرد بی‌گناه بود!»

پس عیسی را بردند و او در حالی که صلیب خود را بر دوش داشت به محلی که جمجمه نامیده می شد بیرون رفت... در آنجا او را مصلوب کردند... هنگامی که سربازان عیسی را مصلوب کردند جامه های او را برداشتند... پس از آن عیسی چون می دانست که اکنون همه چیز تمام شده است (برای تحقق کتاب مقدس) گفت: تشنگم. کوزه ای پر از شراب ترش آنجا ایستاده بود، پس اسفنجی پر از شراب ترش را روی شاخه زوفا گذاشتند و آن را به دهان او گرفتند. وقتی عیسی شراب ترش را دریافت کرد، گفت: «تمام شد» و سر خود را خم کرد و روح خود را تسلیم کرد.

حال در روز اول هفته مریم مجدلیه در حالی که هوا هنوز تاریک بود زود به قبر آمد و دید که سنگ از قبر برداشته شده است... اما مریم بیرون قبر ایستاده بود و گریه می کرد... برگشت و عیسی را دید که ایستاده است اما نمی دانست که عیسی است. عیسی به او گفت: «ای زن، چرا گریه می کنی؟ به دنبال چه کسی هستید؟ با تصور اینکه او باغبان است، به او گفت: "آقا، اگر او را برده ای، به من بگو او را کجا گذاشته ای..." عیسی به او گفت: "مریم." او برگشت و به آرامی به او گفت: "ربونی!" (که به معنای معلم است)... مریم مجدلیه رفت و به شاگردان گفت: "من خداوند را دیدم!"

همان روز دو نفر از آنها به دهکده ای به نام اماوس می رفتند... در حالی که با هم صحبت می کردند و بحث می کردند، خود عیسی نزدیک شد و با آنها رفت. اما چشمانشان از شناختن او باز ماند... و به آنها گفت: «ای احمقان و آهسته دل که به آنچه پیامبران گفته اند ایمان بیاورید! آیا لازم نبود که مسیح این چیزها را متحمل شود و به جلال خود وارد شود؟ و از موسی و جمیع انبیا شروع کرد و آنچه را که در مورد خود بود در تمام کتب برای ایشان تفسیر کرد... چون با ایشان سر سفره نشست، نان را گرفت و برکت داد و شکست و به ایشان داد. و چشمانشان باز شد و او را شناختند. و او از نظر آنها ناپدید شد. آنها به یکدیگر گفتند: "آیا در حالی که او در راه با ما صحبت می کرد، قلب ما در درون ما نمی سوخت؟"

وقتی صبحانه را تمام کردند، عیسی به شمعون پطرس گفت: "ای شمعون پسر یوحنا، آیا مرا از اینها بیشتر دوست داری؟" او به او گفت: «بله، خداوندا. تو می دانی که دوستت دارم. به او گفت: بره‌های من را سیر کن. بار دوم به او گفت: "شمعون پسر یوحنا، آیا مرا دوست داری؟" او به او گفت: «بله، خداوندا. تو می دانی که دوستت دارم. به او گفت: گوسفندان مرا بچرخان. بار سوم به او گفت: شمعون پسر یوحنا، آیا مرا دوست داری؟ پیتر غمگین شد زیرا بار سوم به او گفت: "آیا مرا دوست داری؟" و به او گفت: «خداوندا، تو همه چیز را می دانی. تو می دانی که دوستت دارم. عیسی به او گفت: "گوسفندان مرا بچرخان... مرا دنبال کن."

یازده شاگرد به جلیل رفتند، به کوهی که عیسی آنها را به آن هدایت کرده بود. و چون او را دیدند او را پرستش کردند، ولی برخی شک کردند. و عیسی آمد و به آنها گفت: «تمام قدرت در آسمان و زمین به من داده شده است. پس بروید و همه امتها را شاگرد سازید و آنها را به نام پدر و پسر و روح القدس تعمید دهید و به آنها بیاموزید که همه آنچه را که به شما امر کرده ام رعایت کنند. و اینک من همیشه تا آخر الزمان با شما هستم.

او پس از رنجش با دلایل بسیار خود را زنده به آنها معرفی کرد... و به آنها دستور داد که از اورشلیم خارج نشوند، بلکه منتظر وعده پدر باشند... "زیرا یحیی با آب تعمید داد، اما شما چند روز دیگر با روح القدس تعمید خواهید گرفت." ... اما هنگامی که روح القدس بر شما نازل شود، قدرت خواهید یافت و شاهدان من در اورشلیم و در تمامی یهودیه و سامره و تا انتهای زمین خواهید بود. و چون این سخنان را گفت، در حالی که آنها می نگریستند، او را بلند کردند و ابری او را از دید آنها دور کرد.

وقتی روز پنطیکاست فرا رسید، همه در یک مکان با هم بودند. و ناگهان صدایی از آسمان شنیده شد مانند باد شدیدی که تند تند می زند... و همه از روح القدس پر شدند... اما پطرس که با آن یازده نفر ایستاده بود، صدای خود را بلند کرد و خطاب به آنها گفت... «ای مردان اسرائیل، این سخنان را بشنوید: عیسی ناصری... شما را به دست مردان بی قانون مصلوب کردید و کشتید. خدا او را برانگیخت... پس همه خاندان اسرائیل به یقین بدانند که خدا او را هم خداوند و هم مسیح، این عیسی را که شما مصلوب کردید، قرار داده است. ... و پطرس به آنها گفت: "توبه کنید و هر یک از شما به نام عیسی مسیح برای آمرزش گناهان خود تعمید دهید و عطای روح القدس را دریافت خواهید کرد." ... پس کسانی که کلام او را پذیرفتند تعمید گرفتند و در آن روز حدود سه هزار نفر به آنها اضافه شد.

و خود را وقف تعلیم و معاشرت رسولان و شکستن نان و دعا کردند. و هیبت بر هر جانی فرود آمد و عجایب و نشانه های بسیار به واسطه رسولان انجام می شد. و همه کسانی که ایمان آوردند با هم بودند و در همه چیز مشترک بودند. و اموال و اموال خود را می فروختند و عواید حاصله را برحسب نیاز بین همه تقسیم می کردند. و روز به روز با حضور در معبد و شکستن نان در خانه های خود، غذای خود را با دلی شاد و سخاوتمند دریافت می کردند و خدا را ستایش می کردند و نزد همه مردم لطف داشتند. و خداوند روز به روز بر تعداد آنان که نجات می یافتند افزود.

اما شائول، که هنوز نفس تهدید و قتل علیه شاگردان خداوند می‌کشید... نزد کاهن اعظم رفت... اکنون که راه می‌رفت، به دمشق نزدیک شد و ناگهان نوری از آسمان در اطراف او درخشید. و به زمین افتاد، صدایی شنید که به او گفت: "شائول، شائول، چرا مرا جفا می کنی؟" و او گفت: "خداوندا تو کیستی؟" و گفت: «من عیسی هستم که شما او را آزار می‌دهید. اما برخیز و وارد شهر شو و به تو گفته می‌شود که چه کنی. ... و حنانیا رفت و وارد خانه شد. و دست خود را بر او گذاشت و گفت: "برادر شائول، عیسی خداوند که در راهی که آمدی بر تو ظاهر شد، مرا فرستاد تا بینایی خود را بازیابی و از روح القدس پر شوی." و بلافاصله چیزی شبیه فلس از چشمانش افتاد و بینایی خود را باز یافت.

بنابراین اکنون هیچ محکومیتی برای کسانی که در مسیح عیسی هستند وجود ندارد. زیرا قانون روح زندگی شما را در مسیح عیسی از شریعت گناه و مرگ آزاد کرده است... زیرا کسانی که بر اساس جسم زندگی می کنند به چیزهای جسمانی فکر می کنند، اما کسانی که بر اساس روح زندگی می کنند به چیزهای روح فکر می کنند ... اما شما در جسم نیستید، بلکه در روح هستید، اگر در واقع روح خدا توسط روح خدا ساکن است. زیرا شما روح بردگی را دریافت نکردید تا دوباره به ترس بیفتید، بلکه روح فرزندخواندگی را دریافت کرده اید که به وسیله او فریاد می زنیم: «آبا! پدر!

پس ای برادران، به رحمت خدا از شما می خواهم که بدن های خود را به عنوان قربانی زنده، مقدس و مقبول درگاه خداوند، که عبادت روحانی شماست، عرضه کنید. با این دنیا مطابقت نداشته باش، بلکه با تجدید ذهنت دگرگون شو... بگذار عشق اصیل باشد. بیزاری از آنچه بد است; به آنچه خوب است محکم بچسب یکدیگر را با محبت برادرانه دوست بدارید. در ابراز احترام از یکدیگر سبقت بگیرید... در امید شاد باشید، در مصیبت شکیبا باشید، در دعا ثابت قدم باشید... بر کسانی که شما را آزار می دهند برکت دهید... بدی را به هیچ کس جبران نکنید... اگر ممکن است، تا آنجا که به شما بستگی دارد، با همه در صلح زندگی کنید.

اما من می گویم به روح گام بردارید و خواسته های جسم را برآورده نخواهید کرد... اکنون اعمال جسم آشکار است: فسق، ناپاکی، نفسانیات، بت پرستی، جادوگری، دشمنی، نزاع، حسادت، حملات خشم... اما ثمره روح، محبت، شادی، صلح، صبر، مهربانی، مهربانی است. در برابر چنین چیزهایی هیچ قانونی وجود ندارد. و کسانی که به مسیح عیسی تعلق دارند، جسم را با احساسات و امیالش مصلوب کرده اند. اگر به روح زندگی می کنیم، بیایید با روح همگام باشیم.

سرانجام، در خداوند و در قوت قدرت او قوی باشید. زره کامل خدا را به تن کن تا بتوانی در مقابل مکرهای شیطان بایستی. زیرا ما با خون و گوشت نمی‌جنگیم، بلکه با حاکمان، با مقامات... با نیروهای روحانی شیطانی در مکان‌های بهشتی می‌جنگیم. پس تمام زره خدا را بپوشید... پس بایستید و بر کمربند راستی بسته‌اید و سینه‌بند عدالت را بر تن کرده‌اید و به‌عنوان کفشی برای پاهایتان آماده‌ای را که انجیل سلامتی به تن کرده‌اید. در هر شرایطی سپر ایمان را بردارید... و کلاهخود نجات و شمشیر روح را که کلام خداست.

من شما را در حضور خدا و مسیح عیسی که باید زندگان و مردگان را داوری کند، امر می کنم... کلام را موعظه کنید. در فصل و خارج از فصل آماده باشید... زیرا زمانی فرا می رسد که مردم تعلیم صحیح را تحمل نخواهند کرد... اما شما همیشه هوشیار باشید، رنج را تحمل کنید، کار مبشری را انجام دهید، خدمت خود را انجام دهید. زیرا من از قبل به عنوان قربانی نوشیدنی ریخته می شوم و زمان عزیمت من فرا رسیده است. من مبارزه نیکو کرده ام، مسابقه را تمام کرده ام، ایمان را حفظ کرده ام. از این پس تاج عدالت برای من گذاشته شده است...